อีกแค่ไม่กี่วันแล้วสินะ .. ใจหายจังเล๊ยย ,, (．．) ～ 


          ในเมื่อเราเลือกที่จะดำเนินชีวิตในทางนี้แล้ว ยังไงก็จะ
     "ไม่เสียใจ" ในการตัดสินใจ ( *>.<* ) จะสู้ ๆ ๆ เพื่ออนาคต ๕๕+

                ดรีมก็ไม่มีไรจะพูดมากมาย และก็จะอัพเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
 ก็อยากจะบอกว่า..

                        " เค้า ❤ เพื่อนๆทุกคนนะ "


    แม้บางครั้ง .. เราอาจทะเลาะกัน,, โกรธกัน,, น้อยใจกัน,, เบื่อขี้หน้ากัน
       รำคาญกัน,, ตบตีกัน(เคยป่าววะ),, เกลียดกัน,, เถียงกัน,, 
    
            แย่งที่รักกัน (อย่ายุ่งกับที่รักชั้นนะ ถึงไม่อยู่แต่ก็หวงว๊อยย~
    โดยเฉพาะแถวริมหน้าต่างอ่ะๆ ระวังๆเถอะ เดี๋ยวแม่จะตามฆ่าให้หมดทุก
                       คนเลยนี่ ๕๕+ ) 


     

         วิก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปอ่ะ .. นึกไรไม่ออก ฮ่าๆๆ
    แต่ว่า .. วิรักเพื่อนๆ 633 มากๆ ถ้าไล่รายชื่อคงยาวอ่ะ ขี้เกียจ!
      ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ ๆๆ (มั้ง) สำหรับตัววิ..
             วิขอโทษนะ .. หากเคยทำให้ใครต้องเจ็บช้ำน้ำใจ
                     ทั้งที่วิเจตนา และไม่เจตนา 
     และวิก็จะไม่ถือโทษโกรธใคร ใดๆ ทั้งสิ้น วิละทิ้งทุกอย่างแล้ว
            (เหมือนจะลาบวชเลยอ่ะ =.=) 
        วิขอบคุณมิ้ว ฝ้าย เปอร์ ไกด์ บัส เอ็ก แบงค์ ก้อย อ้อ บิว บิ้น นิ่ม เฟิร์น
   เต้ย โก๋ เมย์ ออยล์ พี่เอ็ม เจมส์ บอส โก้ โต้ บาส นัท กัน ที่ยังคงจำวิได้ 
            ขอบคุณน๊า ≧︿≦　.....
        

  พิเศษ : ป้าน เดียร์ พี่มายด์ เฟิร์น ,, วิขอบคุณมากๆนะ และวิก็เสียใจ
    ที่เลือกที่จะจากคำว่า " อนาคตของเรา " ไป สัญญาใดๆ ที่วิเคยให้ไว้
   วิก็ทำผิดมันหมดทุกครั้ง .. ทำไม่ได้อย่างที่พูด วิไม่โกรธนะ
       ถ้าทุกคนจะโกรธวิ เพราะวิก็เป็นคนทำตัวตัวเองทั้งนั้น ...

            แต่วิอยากบอกว่า วิขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ๆๆ 
    ทุกคนอาจไม่รู้ว่าได้ให้สิ่งที่มีค่ามากมายไว้กับวิ และอาจเห็นมันเป็นเพียง
  แค่สิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่เพียงแค่เวลาน้อยนิดที่เราได้อยู่ด้วยกัน แม้..
      ไม่ได้พูดคุยกัน สนิทกันเหมือนแต่ก่อน แต่มันก็ทำให้วิอุ่นใจ
         รู้สึกหมดควาทุกข์ ความหนักใจใดๆทั้งสิ้น  วิขอบคุณนะ ^_^


สำหรับเพื่อนๆ ที่น้อยใน ,,


   แม้..เรารู้จักกันไม่นาน แต่ประสบการณ์ก็ช่วยทำให้เราทะเลาะกัน ( ﹁ ﹁ )
  ตบตี เตะต่อย หยิดกัด แทะโลม และล่วงเกินกัน -_- แต่ว่า สิ่งเหล่านี้
    ก็ได้ทำให้เกิดความผูกพันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว  ในใจดรีมตอนนั้น ..
 ดรีมคิดไว้แล้วว่า ดรีมจะไม่เปิดใจรับใคร ๆ อีก แค่ 633 ก็พอแล้ว
       ซึ้งมันเป็นไรที่ ไร้สาระมาก จนอาจทำให้ดรีมต้องเสียเพื่อนที่ดีไป
   ครั้งแรกที่เปิดเรียน .. ออย เอ๊ะ แพร เฟิร์น มาทัก ^^ ดีใจจังที่
           ยังมีคนอยากคุยด้วย ฮ่าๆๆ เอาจากใจตรงๆเลย 
   ม.4 พวกเราก็ทะเลาะกันบ้างอ่ะนะ ตามประสาเด็กเก่าเด็กใหม่ ฮ่าๆๆ
   ม.5 ทุกอย่างเริ่มลงตัว ดรีมรู้สึกสนุกเวลาได้หัวเราะด้วยกัน
         กินเด็ก ม.เดียวกัน,, ซุบซิบชาวบ้านด้วยกัน,, รุมหัวด่าชาวบ้านกัน
         ลอกข้อสอบกัน,, เที่ยวด้วยกัน,, กินข้าวด้วยกัน (ติดเอดส์แระ),, 
         คุยเรื่องจกเปรตด้วยกัน จนพวกผู้ชายยังทนไม่ไหว ๕๕+
 
     แต่สุดท้าย ดรีมก็เลือกที่จะทิ้งกิจกรรมทั้งหลายเหล่านี้ไป ..
   เมื่อไหร่ที่ทุกอย่างเริ่มลงตัว ดรีมก็มักที่จะทิ้งมันไปเสมอ
      ดรีมขอโทษนะ และอยากบอกว่าเสียใจ ที่ไปเร็วขนาดนี้
    ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มอบให้นะ ทั้งๆที่บางครั้ง ...
          ดรีมทำให้ทุกคนต้องโกรธ โมโห หมั่นไส้ และรำคาญ 
              หากถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ดรีมจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด

     ขอบคุณพวกผู้ชายที่เล่นแฮนด์บอลให้ดูก่อนที่เราจะไป ฮ่าๆๆ
       ขอบคุณโจ้ ปืน ออย ที่ตอน ม.4 กลับบ้านเป็นเพื่อนนะ
      ขอบคุณ เอ๊ะ แพร เฟิร์น ที่คอยเตือนเรื่องงานช่วยดรีมตลอด
     ขอบคุณ จิ เกด น้ำ กานต์ ตา ที่คุยเรื่องทะลึ่งเป็นเพื่อน อิอิ
         ขอบคุณแจ็ค พีท โม ฌานเดช บ็อบบี้ ที่เป็นกระสอบให้เราไว้ทุบ
       ขอบคุณ กั้ง ปุ้ย ปุ๋ย ที่คอยถามเรื่องงานเพื่อเตือนให้ดรีมรีบทำให้เสร็จ 
   ขอบคุณมายด์ แหวว ที่เป็นร่มเงาให้ดรีมตอนยืนเข้าแถว เวลาแดดร้อนๆ
     ขอบคุณ นก เจต มุก ที่เป็นสิ่งแปลกใหม่ให้กับห้องเรา
 
 และที่ขาดไม่ได้
        ขอบคุณ อิ๊งค์ ปอ อาย อาร์ ที่เป็นเพื่อนที่คอยให้กำลังใจเรา คอยเป็น
    ห่วงเรา ทั้งๆ ที่ดรีมก็ไม่ได้ทำตัวดีๆ ด้วยเลย ดื้อด้าน วุ่นวาย อารมณ์เสีย
  ใส่บ่อยๆ แต่ทุกคนก็ยังอยู่ข้างเราเสมอ ดรีมไม่รู้จะพูดยังไง
      แค่อยากบอกว่า เราขอบคุณจากใจจริงๆ ขอบคุณมากๆนะ
          อิ๊งค์,, เราขอโทษนะที่ทำให้เจ๊วุ่นวาย เพราะตลอด 4 ปีที่เราเป็น
   เพื่อนกันมา เราสร้างความหนักใจมากมายไว้ให้กับเจ๊มากมาย เราขอโทษนะ
        อาย,, เลิกเชื่องช้าได้แล่ว เดี๋ยวไม่ทันกินคนอื่นเค้า ๕๕+
         ปอ,, แกหัดสนใจแม่มั่งนะ มีโอกาสได้อยู่กับแม่ทุกวันแล้วอ่ะ
   อย่าทำให้ท่านต้องเสียใจนะวุ้ย ตั้งใจๆเรียน แม่รักแกมากนะปอ โทรศัพท์อ่ะ
 หยุดๆคุยมั่ง หันไปคุยกับผู้ ช ที่มาส่งแกทุกวันมั่ง ถามเค้าว่ากินข้าวรึยัง
    บอกรักเค้าทุกวัน ทำตัวดีดีให้เค้าได้ชื่นใจบ้าง  เรารักแกนะปอ
      เราถึงเลือกที่จะทำร้ายแก พูดจาแรงๆใส่แก บังคับแกห้ามคุยสับ


   สุดท้ายนี้  สัญญาที่ดรีมจะให้เป็นครั้งสุดท้าย 

        ดรีม สัญญาว่า จะไม่ลืมเพื่อนๆทุกคน
      จะไม่ลืมความทรงจำทั้งหลายแหล่ จะไม่ลืมมิตรภาพ รอยยิ้ม ความสุข
   ความสุข ซึ้ง เศร้า ต่างๆนาๆ ที่ทุกคนมอบให้   I Promise.


                             รัก และคิดถึง ตลอดไป~